Mittwoch, 10. April 2013





Alman gelininin hikayesi...

Bölüm 2:

Okuyamayacağımı ilk anladığımda, aileme, türkiyede bir kuran kursuna gitmek istediğimi söyledim. Ailem çok sevindi ve beni aradan uzun zaman geçmeden, giden başka kızlarla İstanbul'a gönderdiler. Yemek yiyemedim. Üzüntüden, her gece ağlamaktan bitap düşmüş ve 4 ay içersinde 20 kilo vermiştim. O halde bile derdimi kimseye anlatmamış ve sadece kendi kendimi yemiştim. 4 ayın sonunda 10 gün ateşli yatınca, beni ailemin yanına gönderdiler. Uçaktan indiğimizde, havaalanında bir sefer bir baygınlık geçirdim, daha sonra evde bayıldım. Gözlerimi açtığımda hastanedeydim. 6 hafta, 42 derece ateşle komada kalmışım. Doktorlar aileme daha uyanmaz demişler. Uyansa bile eskisi gibi olmaz. Çok yüksek ateşle, çok uzun komada kaldı ve bir çok beyin hücresi öldü demişler. Gözlerimi açtığımda, annem ağlıyor ve bir taraftan da Elhamdülillah diyordu. Yanımdaki hemşire panik içersinde koşturup duruyordu. Ben ne olduğunu anlamamıştım. Tam olarak 3 ay hastanede kaldım. Koyulan teşhis verem di. Doktorların söylediğinin tersine, akli dengem yerindeydi. Hastaneden çıktığımda bağışıklık sistemim çökmüş durumdaydı.
Bir sürü dedikodu çıkmıştı hakkımda. "Selma ölmüş", "Selma kara sevdaya yakalanmış" ve buna benzer birçok dedikodu işte.

Tam hatırlamıyorum ama, daha sonra 5 ay felan öyle evde kaldım. Bir gün babam bana almanca kursuna gitmem gerektiğini söyledi. Alman vatandaşlığına baş vurmuş ve almanca testini geçmem için kursa gitmem gerekiyordu. Çok sevinmiştim. Kursa başladığımda, kursta genel olarak türkiyeden evlenip gelen kızlar vardı. Bize Ders veren öğretmen bir alman müslümandı. Birgün öğretmenimiz bana, aslında orta okul öğretmeni olduğunu ama tesettürlü olduğu için okulda ders veremediğini söyledi. Sonra bana, istersem ortaokulu dışardan bitirmekte bana yardımcı olabileceğini söyledi. Çok sevinmiştim yine. Bu müthiş bir şanstı benim için. Beş ay içersinde, sonradan kursa katılan bir arkadaşla birlikte, sınavlara hazırlandık. Ikimiz de sınavları başarmış ve devam kararı almıştık. Liseye gidebilmek için, 8 ay sonra tekrar sınava girmemiz gerekiyordu ve o zamana kadar öğretmenimiz bize ders verecekti. Bu sefer sınıfımızda daha çok kız vardı, çünkü bizimle aynı kaderi paylaşan bir çok kız vardı almanyada. Bizim başarımızı duymuşlardı. Öğretmenimiz için de yeni bir imkan doğmuştu. Ben ancak 3 ay daha devam edebildim. Çünkü birgün öğrendim ki, ben devam okuyamayacaktım. Çok öfkelenmiştim. Öfkem yine kendime zarar verdi. O gün yemin ettim, evlenecektim. Ilk kim gelirse önemli değildi. Hatta şöyle demiştim, "ister hıristiyan olsun ister müslüman, isterse beni kuma götürsün, önemli değil. Evleneceğim ben ilk gelenle". Ilk eski eşimin ailesi geldi beni istemeye. 6 yıldır tanıştığımız yakın aile dostlarımız dı. Ben oğullarını hiç görmemiş ve tanışmamıştım ama oğlan kardeşlerim kendisini çok seviyordu. Benim bilmediğim, onun ailesi onu benimle evlenmesi için zorlamış, çünkü onun sevdiği kız açıkmış. Bunu öğrendimde düğünümüze bir hafta kalmıştı. Düğün davetiyeleri dağıtılmıştı.

Devam edecek.....

Kommentare:

  1. Devamini merakla bekliyorum duygulanip gözyasimi tutamadim bir an ..herkezin binbir cesit imtihani var, Rabbim yardim etsin
    biz aciz kullarina..

    AntwortenLöschen
    Antworten
    1. Amin Leyla... Rabbim, ihtiyaci olan bütün kullarina yardim etsin inshallah.

      Löschen